Λευκάδα.. Εγκρεμνοί.. Πόρτο Κατσίκι..

Μιλώντας με έναν ντόπιο….«Πολύ τουρισμός εφέτος στο νησί. Από την μια αυτό είναι καλό, αλλά από την άλλη πάλι, δε ξέρω..»

Οι φόβοι του απόλυτα δικαιολογημένοι. Δύσκολο να συμβαδίσει η απότομη τουριστική ανάπτυξη, παράλληλα με σεβασμό προς το περιβάλλον…Μακάρι..εύχομαι να συμβεί!

Η Λευκάδα είναι ένας τόπος προικισμένος. Με παραλίες εξωτικές, που η ομορφιά τους σου κόβει την ανάσα. Κρυστάλλινα, τιρκουάζ νερά. Ένα νησί γεμάτο πράσινο!….

Εγκρεμνοί

Οι Εγκρεμνοί, για μένα είναι η καλύτερη παραλία του νησιού. Βέβαια πρέπει να κατέβεις 350 σκαλοπάτια για να φτάσεις στην παραλία – για το ανέβασμα τι να πω μου πήρε ..λίγο χρόνο παραπάνω – αλλά άξιζε τον κόπο γιατί η θέα & η ομορφιά της παραλίας πραγματικά σε ανταμείβει…..

Φτάνοντας στο πάρκινγκ πριν την παραλία…

Τέλος δρόμου…. μονοπάτι προς τον παράδεισο…

..λίγο πριν κατέβουμε και τα τελευταία σκαλιά..

Μία μικρή όαση είναι το beach bar της παραλίας…

το οποίο τιμήσαμε αρκετές ώρες.. 🙂

Μουσική ρέγκε, μπυρίτσες και δροσιστικές βουτιές, δημιουργούν το κλίμα στο οποίο ένιωσα ότι επιτέλους κάνω διακοπές. Οι φωτο “μιλάνε” από μόνες τους..

..σε ένα άδειο μπουκάλι κρεμασμένο στο beach bar, κάποιος έχει γράψει “να κάνουν μια νέα Αρχή“.. αυτή είναι η ευχή μου για όλους εσάς..

.. χωρίς στιγμή να ξεχάσουμε..

Πόρτο Κατσίκι

Δικαίως πολυβραβευμένη παραλία. Τοπίο με άγρια ομορφιά, με παραδεισένια νερά που σε προκαλούν για.. βουτιές.. Μόνο φροντίστε να πάτε νωρίς για να τη χαρείτε..

ε, ναι έχει και εκεί μπαράκι.. 😉

…………

Y.Γ. Υπάρχουν κάποια πράγματα που πονάνε πολύ. Και φοβάσαι για την συνέχεια, φοβάσαι όχι μόνο για ότι χάθηκε, αλλά και για ότι έχει ακόμη (έστω ελάχιστα) απομείνει…Πονάει όμως και η προκλητική απάθεια αρκετών ‘τριγύρω’..

Δε μπορώ να μιλάω άλλο για τις φωτιές, ούτε να απαντώ, ούτε να αναλύω. Δεν υπάρχει πλέον μπέσα.. χάθηκε και αυτή εδώ και χρόνια..

Έχω μέσα μου τις εικόνες, μα δεν μπορώ να ανέχομαι την ανικανότητα, την κοροϊδία.

Αν βάλεις το μυαλό σου λίγο να σκεφτεί, θα συνειδητοποιήσεις πως το πρόβλημα είναι αρκετά βαθύ. Ξεκινά από τη παιδεία. Για την οποία θα ήθελα κάποιοι “πνευματικοί” άνθρωποι κάτι να έκαναν.. πουθενά!

Μακάρι να ξαναζωντανέψει η Αττική γη.. και όλες οι γωνιές της χώρας που καίγονται.., φοβάμαι όμως πως είμαι πολύ αδύναμη να σταματήσω το κακό.. Κάνω χιλιάδες σκέψεις, μα δεν έχει κανένα νόημα.

Έχω ανάγκη διαφυγής, και μόλις γύρισα..

Μόνο να ταξιδέψω για λίγο εκεί που η φύση ακόμη οργιάζει..και αν θέλετε – όποιος θέλει – ας συνταξιδέψει μαζί μου..