..σκεφτόμουν αρκετό καιρό να πάρω ποδήλατο, αλλά για διάφορους λόγους το άφηνα.. Τελικά για το μόνο που μετανιώνω είναι που δεν είχε μπει νωρίτερα στη ζωή μου..Είναι φοβερό το πόσο διαφορετικά βλέπεις την πόλη, όταν ποδηλατείς.. Πρώτα από όλα σου δίνει μια μοναδική αίσθηση ελευθερίας.. Έπειτα “καθαρίζει” το μυαλό σου από σκοτούρες και άγχη.. Σε βοηθάει να ξεφεύγεις, αν και παραμένεις εδώ.. Ποδηλατώντας, εστιάζεις σε πράγματα, σε ανθρώπους, σε στιγμές της ζωής σε αυτήν τη πόλη, που διαφορετικά ίσως θα αγνοούσες ή θα προσπερνούσες βιαστικός..Είναι τόσα αυτά που παρατηρώ, τόσες οι ιστορίες που με εμπνέουν τις τελευταίες μέρες, που θα ήθελα πολλές καθημερινές αναρτήσεις για να τις μοιραστώ μαζί σας..
Πάμε μια νοερή βόλτα.. μέσω σκέψεων και φωτό..
..ένα πέρασμα από τον εθνικό κήπο..
..σαν μοναδικό έργο τέχνης μπροστά μου..
..μια στάση για φωτογραφία..
..η άνοιξη είναι εδώ…
..και όμως αυτή η φωτο είναι τραβηγμένη στοκέντρο, συγκεκριμένα στο Ζάππειο!!
Ποδηλατούσα όταν ξαφνικά είδα δίπλα μου
μια χελώνα.. Αμέριμνη βοσκούσε 🙂 🙂
..κατά τη γνώμη μου,…από τα ομορφότερα γλυπτά της Αθήνας..
“Ο έρωτας σπάζει το τόξο” του Γ.Βρούτου
στο Ζάππειο..
..περνώντας από ένα παγκάκι, πρόσεξα ένα αφημένο βιβλίο..
..πλησίασα και άνοιξα την πρώτη σελίδα..
…έγραφε…“Χαρίζω αυτό το βιβλίο σε όποιον το βρει!!
Με την υποχρέωση να το αφήσει πάλι σε ένα
παγκάκι για να το διαβάσουν πολλοί!!
Σμάρω”
Θα ήταν ωραίο να διάβαζες αυτές τις γραμμές..
Το βιβλίο που άφησες στο παγκάκι, έτυχε να έρθει στα χέρια μου..
Το έχω τώρα εδώ δίπλα από το πληκτρολόγιο..
Πάντα με μάγευε αυτή η ιδέα του “ταξιδιού” ενός βιβλίου..
Μου δημιουργεί απίστευτους συνειρμούς..
Έτσι θα συνεχιστεί το ταξίδι του..
Μια από τις επόμενες μέρες θα το αφήσω σε κάποιο άλλο παγκάκι..
σε μια ηλιόλουστη γωνιά της πόλης..
Το ταξίδι του λοιπόν συνεχίζεται.. όπως και το δικό μας…
Αν και βλεπω την αναρτηση μετα απο τοσο καιρο, ζηλευω τη βολτα σου γιατι εγω δεν εχω βρει ποτε ενα βιβλιο μπροστα μου αν κ εχω αφησει! Τι ωραια αναρτηση! Οπως παντα!
@ librarian : πριν δύο χρόνια και πόσο διαφορετική σήμερα η ψυχολογία. Ήταν μια τυχερή στιγμή, από τότε δε μου έχει ξανασυμβεί, όμορφο συναίσθημα, σε μια ηλιόλουστη μέρα. Για να σου συνεχίσω την ιστορία μια από τις επόμενες μέρες το άφησα και εγώ σε ένα παγκάκι μέσα στον εθνικό κήπο και έτσι συνέχισε το ταξίδι του. Καλό μεσημέρι.
Πριν μια βδομάδα βρήκα ένα βιβλίο σε ένα καφέ στα Χανιά, στο νεώριο Μόρο, θα το αφήσω κάπου μόλις το διαβάσω. Ένα ωραίο παιχνίδι.
@ Κατερίνα Τοράκη : Η γνώση ταξιδεύει 😉 Είναι καταπληκτικό όντως… Αν δεν έχει μέσα μήνυμα, γράψε εσύ κάτι και παρακίνησε τον επόμενο παραλήπτη να συνεχίσει έπειτα το ταξίδι του βιβλίου 😉
Μιά ιδέα που δεν αρέσει καθόλου στους συγγραφείς αλλά μιά πολύ γοητευτική ιδέα.
@ Ѧαяʏ-Ǥιиɢɛя© : Σε κάποιους συγγραφείς, άλλοι την υποστηρίζουν λίγοι όμως. ΦΙΛΙΑ 🙂