Ο Gus Van Sant αφηγείται την ιστορία του Harley Milk, του πρώτου επίσημα γκέι πολιτικού που δολοφονήθηκε το 1978 στο San Francisco, σε μια δυνατή ταινία, με συγκλονιστική ερμηνεία από τον Sean Penn.
Ο Harvey γίνεται η φωνή της σιωπηλής πλειοψηφίας που στερούνται των πολιτικών τους δικαιωμάτων από τη συντηρητική κοινωνία, και εκλέγεται δημοτικός σύμβουλος. Το 1978 το άδοξο τέλος του θα σφραγίσει την ιστορία και θα αποτελέσει πηγή έμπνευσης για τους υποστηρικτές του.
Ταινία που πρέπει να συγκινήσει κάθε φιλελεύθερα σκεπτόμενο άνθρωπο, ιδιαίτερα τώρα που οι αγώνες που ξεκίνησε ο Milk, μια από τις εκατό πιο σημαντικές προσωπικότητες σύμφωνα με το περιοδικό Times, ακόμη συνεχίζονται…
Η ταινία ξεπερνά την όποια τοποθέτηση πάνω στο θέμα σεξουαλικότητα. Aφορά κυρίως την έννοια της λέξης, που στο film ακούγεται συνέχεια, “hope“.
Ο σκοπός της είναι κυρίως να διδάξει ένα ενιαίο κοινωνικό μήνυμα, δίχως σύνορα “διαφορετικότητας”.
Κλείνοντας με ένα απόσπασμα από τα τελευταία λόγια του Milk :
“Όχι μόνο για τους ομοφιλόφιλους, αλλά και για τους μαύρους, τους ασιάτες, τους ηλικειωμένους, τους ανάπηρους. Χωρίς ελπίδα θα εγκαταλείψουν.
Και ξέρω ότι δε μπορείς να ζεις μόνο με ελπίδα.
Αλλά χωρίς ελπίδα, δεν αξίζει να ζεις.
Έτσι ΕΣΕΙΣ και ΕΣΕΙΣ και ΕΣΕΙΣ, πρέπει να τους δώσετε ελπίδα.”
