Το 1874 συμμετείχε στην πρώτη έκθεση της ομάδας των Ιμπρεσσιονιστών στο Παρίσι, με τον πίνακα του Impression, soleil levant (Εντύπωση, ανατέλλων ήλιος) στη Γαλλία.
Ο τίτλος του πίνακα του Μονέ, ενέπνευσε τον κριτικό τέχνης Louis Leroy στην χρήση του όρου Ιμπρεσιονισμός (Impressionism) για πρώτη φορά.

Μετά το θάνατο της γυναίκας του Camille, την οποία έχει απαθανατίσει ο ζωγράφος σε αρκετούς πίνακές του, εγκαταστάθηκε στο προάστιο Giverny, με την Αλίς Οσεντέ, ερωμένη του από πολλά χρόνια πριν, όπου καλλιεργούσε τον κήπο του και ζωγράφιζε. Πολλοί από τους πίνακες αυτής της εποχής έχουν ως θέμα τον κήπο και το σπίτι του.

Στις δεκαετίες του 1880 και του 1890, ο Μονέ ξεκίνησε να ζωγραφίζει σειρές πινάκων, όλοι βασισμένοι σε ένα κοινό θέμα, το οποίο όμως απέδιδε κάθε φορά με διαφορετικό τρόπο ή με διαφορετική τεχνοτροπία.

Ζωγράφιζε συχνά σε ταξίδια που έκανε στη νότια Γαλλία, Αγγλία, Ολλανδία, Νορβηγία, Ισπανία και Ιταλία. Το διάστημα 1883-1908, ταξίδεψε στη Μεσόγειο, γεγονός που τον ενέπνευσε για την δημιουργία μιας σειράς τοπίων.

Το 1908 παθαίνει μια βλάβη στα μάτια.
Το 1918 η κατάσταση της όρασης του χειροτερεύει.
Πλέον βασίζεται στις ετικέτες των χρωμάτων για να μην κάνει κάποιο λάθος. Τελικά εγχειρίζεται επιτυχώς, το 1923 κι έτσι ως ένας πεισματάρης γέρος συνεχίζει πεισματικά να ζωγραφίζει.
Οι πίνακες του, πραγματικά με ξεκουράζουν.
Ακολουθούν κάποιοι ενδεικτικοί παρακάτω..

O Μιρμπό γράφει για τα έργα του Μονέ:
“..Ο αέρας ποτίζει κάθε αντικείμενο, το γεμίζει μυστήριο, το τυλίγει με όλους τους χρωματισμούς, που πότε σβήνουν απαλά και πότε σπινθηλοβολούν… η αρμονία των δυνάμεων συμβαδίζει με τους ατμοσφαιρικούς νόμους, με την κανονική και ακριβή πορεία των επίγειων και των ουράνιων φαινομένων..“

Αυτός ο πίνακας καδράρει την πρόσοψη του καθεδρικού, με τους σκούρους τόνους να κυριαρχούν.



Είναι ένα από τα πιο όμορφα έργα της δεκαετίας που είναι αφιερωμένα στα Ετρετά, ένα ψαροχώρι. Μπορεί να πρόκειται για μια σκηνή κοινότυπης εικονογραφίας, αλλά η ζωγραφική πραγμάτευση είναι αξιοπαρατήρητη.

Αυτός ο υπέροχος πίνακας του 1899,
φυλάσσεται στο Παρίσι στο Μουσείο Ορσέ.
Ανήκει στην πλούσια σειρά των έργων με το συγκεκριμένο θέμα.
Ο Μονέ υπήρξε σημαντικός καλλιτέχνης, ειδικά όσον αφορά την επιλογή των θεμάτων, την επαναστατικότητα στην τεχνική του, την μέθοδό του να δημιουργεί σειρές έργων.




