Εφέτος τον Ιούλιο βρέθηκα ξανά στη Σύρο. Το αγαπημένο νησί των Κυκλάδων που συνδυάζει πολιτισμό, αυθεντικότητα και ξεχωριστή αισθητική. Στην Ερμούπολη, την αρχοντική πρωτεύουσα της Σύρου και όλων των Κυκλάδων, με τη νεοκλασική της αρχιτεκτονική και κουλτούρα που αγαλλιάζει την καρδιά.
Ακολουθούν φωτογραφίες και στιγμές από το φετινό πέρασμα από την αγαπημένη Σύρο.
Στα Βαπόρια
Τα Βαπόρια είναι ένα από τα πιο αγαπημένα μου σημεία στη Σύρο, με αγγίζει ιδιαίτερα. Προτιμήστε να πάτε αρκετά πρωί, πριν γεμίσει κόσμο, ώστε να απολαύσετε τα χρώματα και τα νερά της συνοικίας. Ένας τόπος που μιλάει μέσα μου. Μια βουτιά στα πεντακάθαρα νερά, σε ένα τοπίο που μοιάζει να πετάγεται σαν από πίνακα ζωγραφικής που ζωντανεύει μπροστά στα μάτια σου. Όταν περνάει καράβι της γραμμής σηκώνεται κυματάκι, γι’ αυτό προσέξτε τα πράγματα σας να μην βραχούν.
Η συνοικία Βαπόρια της Σύρου, στα παλιά κείμενα για την Ερμούπολη, ονομαζόταν ως «Παυσίλυπον». Όχι άδικα. Τα υπέροχα καπετανόσπιτα που μοιάζουν να κρέμονται πάνω στα βράχια, χτίστηκαν από εύπορους πρόσφυγες του Βορείου Αιγαίου και της Κρήτης που εγκαταστάθηκαν στο νησί της Σύρου και έκτισαν μοναδικά ψηλοτάβανα αρχοντικά με εντυπωσιακές τοιχογραφίες, ξυλόγλυπτες πόρτες, μαρμάρινα μπαλκόνια, ξύλινα πατώματα και ασύγκριτες λεπτομέρειες δίπλα στη θάλασσα δημιουργώντας, έτσι, τα δικά τους καπετανόσπιτα, τα δικά τους βαπόρια που έμοιαζαν να αιωρούνται επάνω από τα βράχια, ώστε να τα χτυπά το κύμα, να μοιάζουν σαν έτοιμα να σαλπάρουν.
Σε αυτή την συνοικία δεσπόζει και ο επιβλητικός ναός του Αγίου Νικολάου των Πλουσίων, όπως συνηθίζεται να λέγεται, με τα πυργωτά κωδωνοστάσια.
Θέατρο Απόλλων
Το έμβλημα της Ερμούπολης. Όσες φορές και αν βρεθείς στην Σύρο, θα μπεις στο Θέατρο Απόλλων. Από τα πρώτα και σημαντικότερα κλειστά θέατρα της νεότερης Ελλάδας.
Εγκαινιάστηκε το 1864 με την όπερα Rigoletto του Βέρντι. Το σχεδίασε ο Ιταλός αρχιτέκτονας Πιέτρο Σάμπο (Pietro Sampo), αντλώντας έμπνευση από μεγάλα ιταλικά θέατρα, όπως η Σκάλα του Μιλάνου και το San Carlo της Νάπολης. Γι’ αυτό πολλές φορές αποκαλείται και «Μικρή Σκάλα».
Φανταστείτε την τεράστια επίδραση που είχε το θέατρο εκείνη την εποχή στην τοπική κοινωνία. Ανέβασε το κύρος της Ερμούπολης, έφερε ευρωπαϊκή κουλτούρα στο Αιγαίο, φιλοξενώντας όπερες, θεατρικές παραστάσεις, μουσικές εκδηλώσεις.
Δημιούργησε έντονη πολιτιστική ζωή, ενίσχυσε την τοπική οικονομία, καθώς οι παραστάσεις προσέλκυαν επισκέπτες και φυσικά καλλιτέχνες.
Το Θέατρο Απόλλων δεν υπήρξε απλώς χώρος ψυχαγωγίας. Ήταν μια δήλωση ταυτότητας: η Σύρος ήθελε να δείξει ότι ανήκε στις μεγάλες πολιτιστικές πόλεις της Μεσογείου και όχι απλώς σ’ ένα νησί του Αιγαίου.
Δημαρχείο Σύρου
Το αρχιτεκτονικό στολίδι των Κυκλάδων! Το Δημαρχείο της Ερμούπολης κοσμεί την πλατεία Μιαούλη.
Από τα μεγαλύτερα και πιο επιβλητικά δημαρχεία της Ελλάδας. Χτίστηκε το 1876 υπό την επίβλεψη του Ερνέστου Τσίλλερ.
Αύρα μιας άλλης εποχής…
Άνω Σύρος
Τα στενά της Άνω Σύρου συνθέτουν έναν μεσαιωνικό λαβύρινθο με κυκλαδίτικη αρχιτεκτονική. Προετοιμαστείτε για αρκετό περπάτημα -γενικώς το νησί της Σύρου είναι walk friendly. Στον οικισμό απαγορεύονται τα αυτοκίνητα, οπότε εδώ θα χαρείτε βόλτες ανάμεσα σε ασβεστωμένα σκαλοπάτια, βουκαμβίλιες, υπέροχα μαγαζάκια και με μια πανοραμική θέα στο Αιγαίο.
Βιβλιοπωλεία Ερμούπολης
Ο Βιβλιοποντικας, όμορφο εσωτερικά, με υπέροχες βιτρίνες και ωραίες επιλογές βιβλίων σε ένα στενάκι της Ερμούπολης.
Το Σελεφαΐς, με επίσης εξαιρετικές επιλογές βιβλίων στις προθήκες του!
Δε μπορώ να φανταστώ έναν τόπο χωρίς βιβλιοπωλεία. Αγάπη για τα βιβλιοπωλεία, στήριξη για να υπάρχουν και αύριο. Πόσο μάλλον σε νησιά και τόπους της επαρχίας.
Το Α’ Νεκροταφείο της…Σύρου!
Η Σύρος έχει ένα ακόμη ξεχωριστό σημείο, που ίσως να μη το γνωρίζουν αρκετοί, και αυτό είναι το νεκροταφείο της Ερμούπολης που θυμίζει το Α’ Νεκροταφείο Αθηνών, αλλά και ευρωπαϊκά κοιμητήρια-υπαίθριες γλυπτοθήκες όπως το Κοιμητήριο Περ Λασαίζ στο Παρίσι. Το κοιμητήριο της Ερμούπολης είναι σαν ένα ανοικτό μουσείο γλυπτικής.
Τα περισσότερα από αυτά τα εντυπωσιακά έργα τέχνης έγιναν από Τήνιους μαρμαρογλύπτες τον 19ο αιώνα. Κάθε ένα κουβαλά την ιστορία ενός εύπορου ανθρώπου, ή μιας οικογένειας και κυρίως γίνεται αφορμή να αφηγηθεί την ιστορία του. Πήγαμε με μια φίλη Συριανή και περιδιαβαίνοντας τον χώρο μας έλεγε κάποιους τοπικούς θρύλους. Αν μη τι άλλο εξαιρετικά ενδιαφέρον, αρκεί ο Δήμος Σύρου να φροντίζει το χώρο.
Ηλιοβασίλεμα στο Κίνι
Το Κίνι, στη δυτική Σύρο, φημίζεται για ένα από τα ομορφότερα ηλιοβασιλέματα των Κυκλάδων. Ο ήλιος βυθίζεται στο Αιγαίο. Η απόσταση από την Ερμούπολη είναι περίπου 8 χιλιόμετρα και διαρκεί μόλις 15 λεπτά οδικώς.
Το «κοκκινόσπιτο» της Σύρου, το στοιχειωμένο αρχοντικό της Μεγάλης Χίμαιρας
Στο δρόμο προς το Κίνι, περίπου πέντε χιλιόμετρα από την Ερμούπολη, στον οικισμό Επισκοπείο, που πήρε το όνομά του από τον καθολικό επίσκοπο που κατοικούσε εκεί, συναντάς τα ερείπια της κατοικίας όπου λέγεται πως άνηκε στην οικογένεια των Ρεΐζηδων, του Έλληνα καπετάνιου Γιάννη Ρεϊζή, της μητέρας του, της συζύγου του, Γαλλίδας Μαρίνας Μπαρέ και της μικρής τους κόρης, Άννας. Το σπίτι λέγεται ότι είναι στοιχειωμένο.
Στο «Κοκκινόσπιτο», όπως αποκαλείται σήμερα καθώς κομμάτια των τοίχων και των πλίνθων έχουν ένα πορφυρό χρώμα, έζησε σύμφωνα με τοπικούς μύθους, η Μαρίνα από τη Μεγάλη Χίμαιρα του Καραγάτση.
Άγαλμα της Νίκης, Ερμούπολη
Το Άγαλμα της Νίκης στην Ερμούπολη δεσπόζει στο Μνημείο Εθνικής Αντίστασης, στην παραλιακή ζώνη της πόλης κοντά στην πλατεία Μιαούλη. Εγκαινιάστηκε το 1992, είναι έργο του γλύπτη Γιώργου Καλακαλλά και αναπαριστά μια φτερωτή γυναικεία μορφή που κρατά δάφνινο στεφάνι.
Η αρχιτεκτονική της Ερμούπολης, τα μαρμάρινα πλακόστρωτα σοκάκια της, τα υπέροχα δημόσια κτήρια, η πλούσια εμπορική και βιομηχανική της κληρονομιά. Ένα νησί με ιστορία, πολιτισμό, ωραίο φαγητό και μοναδική φινέτσα.
Μπορείτε να διαβάσετε και το άρθρο “στη Σύρο την αρχόντισσα, την πολυλατρεμένη“, από το ταξίδι μου στην Σύρο το Σεπτέμβριο του 2021. Ήταν το πρώτο μου ταξίδι μετά τη πανδημία. Αξίζει να διαβαστούν συνδυαστικά τα δυο posts, καθώς έχω μοιραστεί διαφορετικό περιεχόμενο στο καθένα.
