Πάντα σχετικά με την διαφορά μεταξύ μετάφρασης και απόδωσης: Η συγκεκριμένη φράση από το αρχικό κείμενο την οποία χρησιμοποίησα σαν παράδειγμα είναι πάρα πολύ απλή και εύκολη να μεταφραστεί, ακόμα και από άνθρωπο που πάει φροντιστήριο για αγγλικά. Άρα δεν είναι ποτέ δυνατόν ένας άνθρωπος που μετάφραζε Σαίξπηρ να μην ήξερε αμέσως και ενστικτωδώς τις σωστές λέξεις στα Ελληνικά και την σημασία και αρχικό νόημα της φράσης.

Τότε, γιατί ο κύριος Χειμωνάς επέλεξε, εν πλήρη γνώση του, να χρησιμοποιήσει δικές του άλλες λέξεις και συνεπώς να αλλάξει το νόημα; (κατ’ επέκταση αυτό ισχύει φυσικά για όλο το κείμενο)

Η απάντηση είναι εκείνη στην οποία απευθύνθηκα και παραπάνω, ότι δηλαδή σε μια απόδοση κειμένου ο αναγνώστης, ή το ακροατήριο, εκθέτονται στην τέχνη και άποψη του συγγραφέα που συνέλαβε την όποια απόδοση, και όχι μόνο στο πλαίσιο του αρχικού έργου.

Υποθέτω ότι αυτό που προσπαθώ να εκφράσω είναι η γνώμη μου ότι ο κόσμος που πάει να δει αυτή την παράσταση πρέπει να πληροφορείται ότι θα παρακολουθήσει ΑΠΟΔΟΣΗ του Σαιξπηρικού έργου «Άμλετ», «κατά απόδοση Γιώργου Χειμωνά», και να γνωρίζει, ή να του γνωστοποιείται, η διαφορά μεταξύ μετάφρασης και απόδοσης, αλλιώς ο κόσμος θα νομίζει ότι αυτά που ακούει τα έγραψε ο αρχικός συγγραφέας των Σαιξπηρικών έργων…

Έχω ξαναγράψει τον καημό μου που του Καζαντζάκη το «Παππού καλώς σε βρήκα» έχει μεταφραστεί ως… «Grandfather, hello.»

Εδώ τώρα το αρχικό κείμενο: « let your own discretion be your tutor: suit the action to the word, the word to the action».

Η κατά-το-δυνατόν κατά λέξη μετάφραση (από εμένα, τώρα γράφοντας το σχόλιο), είναι: «επιτρέψτε στην προσωπική σας διακριτικότητα να είναι ο παιδαγωγός σας: ταιριάζετε αυτά που πράττετε στα λεγόμενά σας, και τα λεγόμενά σας στις πράξεις σας.»

Όπερ μεθερμηνευόμενον εστί: να έχει κανείς την ευθύνη των λεγομένων του, χωρίς να επιτρέπει διαφορά μεταξύ του τι διδάσκει στους άλλους και τι κάνει ο ίδιος. Ελληνιστί, κατά σοφία λαϊκή: μην είσαι «δάσκαλος που δίδασκε και νόμο δεν εκράτει» . Αυτή η Ελληνική παροιμία είναι η ακριβής απόδοση του τι είπε στους γύρω του ο Άμλετ.

Η απόδοση του κυρίου Χειμωνά : >«Ούτε να πάτε στο άλλο άκρο και να παίζετε τάχα λιτά. Αδιάκοπα ελέγχετε το παίξιμό σας. Να βρίσκετε πάντα το φυσικό δέσιμο της δράσης με το λόγο.»

Διαβάζοντας μεταφράσεις ή αποδώσεις, σημασία έχει να βρίσκουμε την «τέχνη» του κάθε συγγραφέα και το τι λέει σε εμάς προσωπικά, χωρίς όμως να λαθεύουμε μια απόδοση ως εκείνο που έγραψε ο αρχικός συγγραφέας στην αρχική γλώσσα. Η απόδοση αποκτά δική της ζωή, ξεχωριστή από την έννοια της αρχικής γλώσσας.

Στην φράση του, ο συγγραφέας των Σαιξπηρικών έργων, στα Ελισαβετιανά αγγλικά, διδάσκει κάνοντας ανεπαίσθητη κριτική με την ειρωνική ευγένεια που αργότερα θα αποδιδόταν σαν κατ’ εξοχήν «Βρετανικό» φλέγμα. Και η «διδαχή» προσφέρεται εκ στόματος ενός μη-Άγγλου, ενός πρίγκιπα της Δανιμαρκίας, ο οποίος ήδη στο έργο θεωρείται «σαλεμένος» από την ίδια του την οικογένεια (το πλαίσιο έχει πάντα σημασία -βλ. «Από μικρό κι’ από τρελό μαθαίνεις την αλήθεια»). Ο συγγραφέας των Σαιξπηρικών έργων ήταν επαναστάτης.